PÍNULÍTIÐ AÐÞRENGD EIGINKONA

...því ég er bara ekkert að standa mig á pistlaskrifum hér.

Ég hef svo sem engar gildar afsakanir því ekki er ég búin að mála neitt né afkasta einhverju sem til tíðinda gæti talist, er bara búin að vera hafa það náðugt.

Nú er bara ein vika í að krakkarnir ljúki þessu skólaári og  bara rúmar þrjár vikur í Íslandsferðina, ég er ekki klár í slaginn - svo fjarri því. Töskurnar sitja enn í þægindum og hafa ekki hugmynd um að innan skamms verði á þeim barið, þeim hent til og frá af miklum böðulshætti - greyin...

Sumarið er mætt með sínum ferska græna lit - og það rignir vel þannig að hér er allt svo hreint og ilmurinn rúmlega dásamlegur þegar grösin eru slegin! Ég hef aðeins verið að moldvarpast - er að verða komin með reynslu á hvað það er sem kanínurnar og dádýrin láta í friði svo nú er ég að planta því sem vonandi fær að vera í friði. Ég reyndar leitaði ráða hjá garðyrkjustöðinni hér, og þar var mér sagt að hætta reyna slást við kanínurnar og jarðíkornana - heldur bara vinna með þeim. Já mér var ráðlagt að tileinka þeim einu horni garðsins og setja þar salatafganga og gömul epli og slíkt því það væri þeim girnilegra en blómin mín og þannig innist friður. Er ekki alveg seld á þessa hugmynd, en viðurkenni að hún er líklega viturlegri en gildrur og rebbapissið sem fælir okkur líka frá garðinum...

Ég ætla grilla á laugardaginn (ef það verður ekki mígandi rigning eins og spáð er) meira verður svo sem ekki gert í tilefni afmælis míns -  bara nokkrir vinir og góður matur. Já það er víst komið að því að ég taki á móti síðasta árinu mínu á fertugsaldrinum. Ég er er alveg sátt sko, þó ég sé alltaf jafnhissa núorðið þegar ég er ekki spurð um skírteini þegar ég versla alkahól - úbbsídeisí. Svolítið svekkjandi þar sem skýrt er tekið fram að allir sem líta út fyrir að vera undir þrítugu séu spurðir. Þar hef ég það, ég lít ekki út fyrir að vera á þrítugsaldrinum lengur...

Anna vinkona er svo kraftmikil, hún ætlar að vera með bílsskúrssölu við sitt hús í dag og á morgun - og ég ætla fara með allt það sem ég hef týnt til og dæmt úr leik fyrir okkar heimili og troða því á hennar borð. Bílsskúrssölur hér eru sterkar og gífurlega vinsælar, hér er fólk ekki feimið við að kaupa það sem aðrir ekki vilja eiga lengur - enda algild sögnin "one mans trash is another mans treasure".  Ætli það mottó eigi ekki eftir að verða ríkara í Íslendingum er fram líða stundir?

Jæja ég þarf að hefja daginn minn, bestu kveðjur

Stella