PÍNULÍTIÐ AÐÞRENGD EIGINKONA

... og því lýg ég ekki!

Sagðist ég ekki ætla sinna heimavinnu strax að skólatímum loknum og alls ekki vinna verkin á síðustu mínútu?  Iss, ég var bara ljúga að sjálfri mér og jú að ykkur líka, því ég raðaði bókunum bara til á borðinu og hef svo ekki opnað þær. Enginn sjálfsagi hér hjá mér, akkúrat enginn!

En ég hef átt góða viku það sem af er, þó ég sé að skríða ein í bólið að kveldi! Ef allt gengur vel hjá Miguel í Kansas ætti þetta að verða síðasta ferðin - allra síðasta ferðin. Svo ég ætla ekki að væla of mikið þó hann verði þar um helgina og út næstu viku, bara væla smá samt...

Alma, óðum að verða tannlausa, hefur haft eitt og annað að segja undanfarið - og segir allt sitt með ofur ljúfum sssssslegum hljómi. Hún hefur ekki alveg farið í troðnu slóðir systkina sinna í leit að sannleikanum um það hvaðan blessuð börnin koma.  Hún vill endilega að ég, í orðsins fyllstu merkingu, sýni henni nákvæmilega hvaðan börnin koma út frá maganum - mig vantar svo að eiga botnlangaör þessa dagana, naflinn er nefnilega ekki að segja sig hjá henni! Hún vildi líka vita af hverju mömmur fá alltaf hjartaáföll þegar börnin koma út; "cause they just stop breathing and then they scream"!  Held það sé kominn tími á að slökkva alveg á sjónvarpinu...

Hún átti líka góðan leik í umræðum við bróður sinn fyrir skömmu. Hann virðist alveg hafa  gleymt gömlu draumunum sínum um að eiga haug af börnum í mínivan,  því er við vorum að aka um,  nýverið,  þá rak Anton  augun í einhvern rennilegan kagga og lýsti því yfir að svona bíl ætlaði hann sko að eiga þegar hann yrði stór! Alma leit á bílinn og spurði hann hvort hann ætlaði ekki að verða pabbi. Jú Anton hélt það, einhverntímann... Sú stutta tilkynnti honum þá að ef hann yrði pabbi þá fengi hann bara lítinn bíl "cause all papi´s have little cars - only mamma´s have big cars" og bætti svo við " I am gonna be  a mamma". Við Miguel áttum svo bágt með okkur. En svona í alvöru ef vel er að gáð hér í okkar umhverfi, þá eru flestir pabbarnir að snattast til og frá vinnu á litlum bílum - meðan mömmurnar rúnta um á fjallatrukkum og litlum "rútum".

Jæja, ég þarf að koma ormunum mínum í háttinn og ég held, bara held, að ég sinni sögubókunum við ljóstýruna frá náttborðslampanum - held það bara!

Gleðilegan föstudag (ohhh gat það nú verið, ég þarf að draga allt ruslið niður heimkeyrsluna í fyrramálið - ég sver það, ég held að Miguel passi upp á það að vera að heiman á föstudögum)

Kveðjur

Stella