Blogg
29.11.2008
Hver nennir,
... að keyra bílinn minn heim? Ekki ég! Mig langar ekki, ég vil ekki! Þetta frí var bara að gera at í manni svona alltof stutt, ég hefði þurft einar tvær vikur í viðbót til að njóta almennilega! Ég er að hugsa um að pakka pabba og mömmu niður núna að sama tíma og ég geng frá hér í húsinu - og stela þeim með mér norður. Vil ekki að sjá af þeim strax, við höfum haft það svo rosalega gott. Krakkarnir eru búnir að aðlagast, og vilja búa hér til eilífðar. Er það ekki bara það sem allir vilja - þetta draumalíf að hafa mömmu og pabba alltaf hjá sér, og allir í afslöppun? Veðrið hefði alveg mátt hita umhverfið meira, hafgolan hefur verið ansi nöpur oft en þó svo að í einni gönguferðinni hafi ég verið vafin í teppi - þá hefur hitastigið svo sem ekki verið alveg í samræmi við þær öfgar mínar - ég á það til að halda fast í kuldahroll þó öðrum sé hlýtt. Hitinn hefur hangið í tæpum 20 stigum, og í dag, brottfarardaginn, á að hitna talsvert - "há-tipikal"...
Ég er ekki orðin brún, búhú!
En ég má ekkert verða að því að sitja hér og pikka, ég þarf að pakka öllu niður og ganga frá í húsinu "mínu". Við ætlum að leggja í heimferðina næginlega tímanlega til þess að ef við ofþreytumst, sé tími til að stoppa við mótel og næla okkur þar í nokkrar svefnstundir. Áætluð heimkoma í "hitt húsið" er annars um hádegi á morgun, eða með mótelblundi - kvöldmat!
nítjánhundruðogtuttugu - hér komum við...
kveðjur
Stella
